Μ'αυτο το κειμενο, θελω να σου πω οτι μου λειπεις και οτι μακαρι να μπορουσα να γυρισω το χρονο πισω και να διορθωσω οσα περισσοτερα λαθη μπορω...ν'αδραξω οσες περισσοτερες ευκαιριες μπορω, να σε αγκαλιασω σφιχτα, να σε φιλησω στο μαγουλο, οπως προσπαθουσες εσυ καθε φορα που εγω τραβιομουν μακρυα, και να σου πω "Μαμα, σ'αγαπω. Δεν φταις εσυ. Ειναι που ειμαι αρρωστος"
Τα βραδια πεφτω για υπνο και ολα γυριζουν στο κεφαλι μου και με σκοτωνουν. Λιγο λιγο,μαρτυρικα, βραδια με βραδια. Θελω να γυρισω πισω...στις διακοπες μας, στο σπιτι μας..που γυριζα γεματος αλατια και καθομουνα μπροστα στο τραπεζι περιμενοντας τα τηγανητα ψαρια. Θελω να γυρισω πισω στη βολτα μας με το αμαξι,να βαλω ραδιο και να εχει U2 και εγω να αραζω νωχελικα στο καθισμα του συνοδηγου και να κοιταζω την καλοκαιρινη παραλια μεσα απο το τζαμι...να σ'εχω διπλα μου ζωντανη,με σαρκα και οστα, και ο κοσμος να εχει μια μαγεια, μια ασφαλεια. Μαμα μου λειπεις οσο τιποτα αλλο και δε μπορω να κανω τιποτα γι'αυτο.
Μαμα θελω να παρω πισω οσα δικαιουμουν και δικαιουμαι, αλλα ποτε δεν ενοιωσα...θελω να παρω ολες τις συζητησεις που ποτε δεν καναμε μετα το σχολειο,θελω να σου δειξω τα γραπτα μου,να σου βαλω τα αγαπημενα μου τραγουδια και να σου εξηγησω γιατι φοραω μαυρα. Θελω να εισαι εκει οταν θα παρω το πτυχιο μου και θελω να ερθεις να με δεις να παιζω πιανο. Θελω να σου παιξω την Ομορφη πολη του Θεοδωρακη....
Αλλα πανω απ'ολα,θελω να γυρισω πισω οταν αρχισα να αρρωσταινω. Οταν δεν το καταλαβε κανεις. Ουτε εγω ο ιδιος. Θελω να με προσεξεις,θελω να με πιασεις και να με ταρακουνησεις...να μου πεις "παιδακι μου, τι εχεις; εισαι καλα;"
Τα βραδια πεφτω για υπνο και ολα γυριζουν στο κεφαλι μου και με σκοτωνουν. Λιγο λιγο,μαρτυρικα, βραδια με βραδια. Θελω να γυρισω πισω...στις διακοπες μας, στο σπιτι μας..που γυριζα γεματος αλατια και καθομουνα μπροστα στο τραπεζι περιμενοντας τα τηγανητα ψαρια. Θελω να γυρισω πισω στη βολτα μας με το αμαξι,να βαλω ραδιο και να εχει U2 και εγω να αραζω νωχελικα στο καθισμα του συνοδηγου και να κοιταζω την καλοκαιρινη παραλια μεσα απο το τζαμι...να σ'εχω διπλα μου ζωντανη,με σαρκα και οστα, και ο κοσμος να εχει μια μαγεια, μια ασφαλεια. Μαμα μου λειπεις οσο τιποτα αλλο και δε μπορω να κανω τιποτα γι'αυτο.
Μαμα θελω να παρω πισω οσα δικαιουμουν και δικαιουμαι, αλλα ποτε δεν ενοιωσα...θελω να παρω ολες τις συζητησεις που ποτε δεν καναμε μετα το σχολειο,θελω να σου δειξω τα γραπτα μου,να σου βαλω τα αγαπημενα μου τραγουδια και να σου εξηγησω γιατι φοραω μαυρα. Θελω να εισαι εκει οταν θα παρω το πτυχιο μου και θελω να ερθεις να με δεις να παιζω πιανο. Θελω να σου παιξω την Ομορφη πολη του Θεοδωρακη....
Αλλα πανω απ'ολα,θελω να γυρισω πισω οταν αρχισα να αρρωσταινω. Οταν δεν το καταλαβε κανεις. Ουτε εγω ο ιδιος. Θελω να με προσεξεις,θελω να με πιασεις και να με ταρακουνησεις...να μου πεις "παιδακι μου, τι εχεις; εισαι καλα;"
μα ο χρόνος δε γυρνάει οπότε πορευόμαστε με αυτό που έχουμε.
ΑπάντησηΔιαγραφήκι ελπίζουμε πως κάποτε ο πόνος της απουσίας έστω θα λιγοστέψει.
φιλί!*
Ειμαι ακομη στην προσπαθεια να πεισω τον εαυτο μου πως ετσι ειναι τα πραγματα..λογικα δηλαδη!
ΔιαγραφήΕυχαριστω, να σαι καλα :)